Coldplay - Talk :

Are you lost or incomplete?
Do you feel like a puzzle, you can't find your missing piece?
Tell me how do you feel?
Well I feel like they're talking in a language I don't speak
And they're talking it to me.


Greys Court / Henley-on-Thames, eindelijk ...

Greys Court is absoluut hoog niveau. Het is een wondere wereld waar je binnen stapt, de zin wordt geprikkeld, inspiratie, gedachten verdwalen. Extravaganza. U beschikt over ' de-knop-die-nooit-uitgezet-kan-worden ' (?), wees maar zeker: hier gaat ie uit. Eindelijk orde-in-de-chaos, plots lijkt alles logisch. En achteraf bekeken: geen wonder dat oa Dusty Springfield en zovele anderen hun weg naar Henley-on-Thames hebben gevonden. En helemaal geen wonder dus dat hier duidelijk geschiedenis geschreven wordt. Hier ben je nooit 'alleen', eindelijk ... hier wordt geleefd. Hier ga je naar de bakker, hier ga je op café, ... de natuurlijke drug waar je rustig van wordt. Er blijkt dan toch licht in die onmeetbare duisternis en weet je wat: ze schittert !!

Greys Court is een ontzettend mooie tuin gelegen nabij Henley-on-Thames in Oxfordshire. Om u een idee te geven: deze regio behoort ongetwijfeld tot 1 der mooiste streken van Groot-Brittannië. Getuige o.a. Liam Gallagher, die er zijn nederige stulp heeft gekocht ( de driftkop van Oasis ). Of bijvoorbeeld wijlen George Harrison ( u kent Hem van 'the Beatles' ).
Tuin en regio zijn een plaatje. Zelfs de anti-tuinman zal er zich geen seconde vervelen, al was het maar om de laatste roddels te vernemen van Nicole Appleton ( die ken je dan weer van het groepje All Saints ). Inderdaad ... ook zij heeft de weg gevonden naar Henley. Of zou het de weg naar Liam zijn. De 'celebs' en paparazzi lopen je voor de voeten. We komen echter voor Greys Court.

De verloren roeping van Liam: werken op een boorplatform.

²

Greys Court is dus 1 der mooiste plaatjes ooit aanschouwd en beschikt -wat mij betreft- over de prachtigste groetentuin van zowat gans het noordelijk halfrond. Ook fruit en rozen zijn alom aanwezig.

Greys Court is een heel 'huiselijke' tuin. Hoewel het domein behoort tot 'the national trust' heb je toch overal het idee dat het een gezinstuin is. Een privétuin dus. Het is er ontzettend leuk om lang te blijven genieten !! De tuin heeft net dat kleine beetje chaos in zich. Iets dat vele tuinen missen. De toren op de foto boven, dateert uit de 12de eeuw. Deze is vrij toegankelijk, vergeet dus niet om effe naar boven te klimmen.

Greys Court wordt helemaal niet druk bezocht, wat ik heel bizar vind. Ik vind de tuin ont-zet-tend .... ( zalige zucht ). Het is er eentje om in plaats te nemen, genieten van een tas thee of koffie, rustig alles bekijken. Vleugjes rozengeur dwalen verloren door de tuin. Enkel de bijen lijken druk bezig te zijn. Een tuinman zie je met de hark bezig tussen de sla. Het lijkt wel je grootvader te zijn. Zaaaaalig !
De tuin straalt ontzettend veel rust uit. Je vergeet de (moderne) tijd. Je kan op vele plaatsen op een bankje zitten. Soms ruik je versgemaakte soep door de tuin. Het lijkt wel of je elk moment geroepen kan worden om mee te tafelen met de familie.

Als inkom betaal je 7pond10. Je kan er iets eten en drinken. Toiletten zijn aanwezig. Tip: neem toch maar dat lunchpakket van thuis mee. Eenmaal je de tuin binnen bent, wil je er namelijk niet meer weg. Kan je lekker je boterham op een bankje opeten.

Greys Court krijgt van mij óntzettend hoge quotering.
Oké, er zit geen grote naam verbonden aan de tuin. En oké: je zal er geen uitgebreide collectie planten vinden die reeds 100den jaren bestaat. Geen Loderi's dus (kenners weten waarover ik het heb: awhoe national trust).
En inderdaad: de tuin moet het voor een groot deel hebben van jaarlijks nieuwe aanplant.

Toch ... om zo'n tuin te creeëren MOET je gewoonweg ... tja ... ga zelf kijken. Punt. Een onbedwingbare passie. Fanstisch inzicht. Slechts weinig personen beschikken over zulk een gave. Greys Court is bijzonder verstandig geweest om de juiste mensen aan te werven. Een schare collectie van superieure kunstenaars. Neen: architecten kunnen zoiets nooit maken, daar zijn ze een tikje te min voor. Architecten zullen Greys Court nooit kunnen begrijpen , nooit kunnen lezen . Greys Court is een heel andere taal.

En om de dag hilarisch af te sluiten :
bestel een taxi en geef als 'drop-off address' Friar Park op.
Hoor je de taximan lekker zenuwachtig worden .
( "Do you mean Friar Park ?(ik: yes) The estate ?(ik:yes) Oh my God !!!!!(ik: yes, indeed !!!!!)" )
Friar Park ligt gewoon aan de andere kant van Henley (tav het treinstation). Je moet vanaf Friar Park nog wel even te voet verder maar ... Friar Park is het gi-gan-ti-sche domein van de familie wijlen George Harrison.

Ik heb het dus op die manier gedaan en de taximan was ervan overtuigd dat ik een kennis van de familie was.
Hij dacht werkelijk binnen de omheinig te mogen. Hij had zijn cameraatje gewoon naast zich liggen.
Tja ... met al die celebs in Henley ... had natuurlijk gekund.

Eenmaal aangekomen aan de super-grote inrit van Friar Park heb ik (eerst betaald) op de 'inkom-knop' gedrukt, het op een lopen gezet en de taximan met de mond vol tanden aan de inkom laten staan.
Geen idee of ie is binnen geraakt.
De doorsnee inwoners van Henley ... ? Een raar volkje lijkt mij.

foto boven: Friar Park. Geen taximan meer te bespeuren. Zou ie binnen geraakt zijn ?